เป็นชุมชนที่อาศัยอยู่บนที่ดินของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ โดยไม่มีสัญญาเช่า ประชาชนได้เข้ามาอยู่อาศัยตั้งแต่ประมาณปี 2520 สภาพชุมชนเป็นแหล่งเสื่อมโทรมขนาดใหญ่พื้นที่ประมาณ 15 ไร่เศษ แบ่งเป็น 4 ซอย มีบ้านเรือนประมาณ 566 หลังคาเรือน 1,500 ครอบครัว ประชากรประมาณ 12,000 คน จนเมื่อวันที่ 1 และ 8 ธันวาคม 2544 ได้เกิดเหตุการณ์เพลิงไหม้บริเวณซอย 3 มีบ้านเรือนราษฎรเสียหายประมาณ 150 หลังคาเรือน จากจำนวนบ้านเรือนทั้งหมด 200 หลังคาเรือน บนพื้นที่ประมาณ 5 ไร่เศษ ชาวบ้านจึงได้ประสานงานกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อจัดทำโครงการพัฒนาที่อยู่อาศัยชุมชนบ่อนไก่ขึ้น ซึ่งจนถึงขณะนี้สามารถเจรจากับทางสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์เพื่อขอเช่าที่ดินและได้รับอนุญาติแล้วแต่การทำสัญญายังไม่เกิดขึ้น แต่ด้วยความเดือนร้อนที่ชาวชุมชนต้องแบกรับคือการอาศัยอยู่ในเต็นท์มาเป็นเวลานานทำให้ชาวชุมชนเดินหน้าในการจัดการที่อยู่อาศัยโดยเริ่มดำเนินบนพื้นที่ส่วนหนึ่งขนาด 5 ไร่ ก่อสร้างบ้านจำนวน 202 หลัง โดยแบ่งเป็น 3 ระยะ คือ ระยะแรก 72 หลัง ระยะที่ 2 88 หลัง และระยะที่ 3 จำนวน 42 หลัง โดยในขณะนี้ได้เริ่มก่อสร้างระยะแรกซึ่งมีแบบบ้านเป็นบ้าน 2 ชั้น ขนาด 3.5 X 7 ม.