เมื่อวันที่ ๒๕ มกราคม ๒๕๕๘ ประชาชนคนน่านและเครือข่ายน่านจัดการตนเองได้ส่งมอบข้อเสนอให้กับคณะกรรมาธิการปฏิรูปสังคม ชุมชน เด็ก เยาวชน สตรี ผู้สูงอายุ ผู้พิการและผู้ด้อยโอกาส สภาปฏิรูปแห่งชาติ
จากการเปิดเวทีฟังข้อคิดเห็นการปฏิรูปของประชาชนจังหวัดน่าน โดยคณะกรรมาธิการปฏิรูปสังคม ชุมชน เด็ก  เยาวชน สตรี ผู้สูงอายุ ผู้พิการ และผู้ด้อยโอกาส สภาปฏิรูปแห่งชาติ ของร่วมกับ สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน มูลนิธิสัมมาชีพ สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ และภาคีเครือข่ายภาคประชาชน ได้เปิดเวทีเวทีสัมมนาและรับฟังความคิดเห็น เรื่อง “คนน่านกับการปฏิรูปประเทศไทย” ณ โรงแรม น่านธาราคีรี อ.เมือง จ.น่าน โดยมีคนน่าน สปช. และผู้ทรงคุณวุฒิ เข้าร่วมรับฟังและแลกเปลี่ยนกว่า ๒๕๐ คน โดยได้มีการระดมความคิดเห็นในด้านต่างๆ ของการปฏิรูปและได้ข้อสรุปในการมอบข้อเสนอการปฏิรูปต่อรัฐบาลดังนี้

๑.      การกระจายอำนาจ

1. กระจายระบบงบประมาณ ลงสู่ระดับท้องถิ่น ๓๕%: ๖๕% ให้เป็นไปตาม กม. กำหนด ท้องถิ่น ท้องที่ มีอำนาจในการบริหารจัดการครอบคลุมทุกเรื่อง ยกเลิกกฎหมายท้องถิ่นที่เป็นช่องโหว่ไม่เอื้อต่อการกระจายอำนาจให้ท้องถิ่นจัดการตนเอง
2. ให้มีแผนพัฒนาจังหวัด ที่มาจากระดับหมู่บ้าน ตำบล อำเภอ เป็นแผน ที่กำหนดเป็นนโยบายของจังหวัด
3. ให้มีสภาพลเมืองหรือสภาประชาชน ที่มาจากกลไกทุกกลุ่มองค์กร ประชาชนมีส่วนร่วม ทำหน้าที่ตรวจสอบความโปร่งใส/คอรัปชั่น ถอดถอน การนำเสนอปัญหา ข้อเสนอแนะในการแก้ไขปัญหา กำหนดแผนพัฒนา
4. ลดความเหลื่อมล้ำทางสังคม โดยให้ชุมชนมีระบบเศรษฐกิจพึ่งตนเอง แก้ปัญหาด้านอาชีพ รายได้ ความยากจน มีระบบการเกษตรที่ยั่งยืน-ปลอดภัย สิทธิในการถือครองที่ดิน มีการจัดเก็บภาษีที่เป็นธรรม การศึกษาที่เท่าเทียม
5. การจัดการตนเอง โดยกำหนดให้จังหวัดน่านเป็นจังหวัดปกครองพิเศษ สามารถเลือกตั้งผู้ว่าฯได้ และชุมชนเป็นผู้มีการกำหนดคุณสมบัติของผู้ว่าราชการจังหวัด

๒.     เศรษฐกิจชุมชน 

1. การส่งเสริมอาชีพตามบริบทของชุมชน
2. รัฐอุดหนุน ช่วยเหลือราคาผลผลิตของชุมชนอย่างเสมอภาค เช่น ข้าว ข้าวโพด ยางพารา
3. ชุมชนมีส่วนร่วมในการการจัดการท่องเที่ยว การจัดการทรัพยากร อย่างบูรณาการร่วมระหว่างชุมชน และอุทยานฯ
4. ประชาชนมีส่วนร่วมในการเข้ามาดำเนินโครงการของรัฐและเอกชน
5. (5)ให้มีสถาบันการเงินส่งเสริมการปลอดหนี้ให้เกษตรกร

๓.      สังคมคุณธรรม

1. การใช้วัฒนธรรมในการสร้างสังคมเป็นสุข พระสงฆ์มีบทบาทในการพัฒนา
2. รัฐส่งเสริมสวัสดิการชุมชน ให้มี พรบ.สวัสดิการชุมชน บรรจุเรื่องการพัฒนาระบบสวัสดิการชุมชนโดยชุมชนให้มีในรัฐธรรมนูญ
3. ท้องถิ่นบริหารจัดการงบด้านสวัสดิการ  
4. ให้กองทุนสวัสดิการชุมชนเป็นนิติบุคคล ชุมชนมีอำนาจในการบริหารจัดการอย่างแท้จริง
5. สืบสาน อนุรักษ์ ส่งเสริม ฟื้นฟูวัฒนธรรม ให้เป็นไปตามวิถีชีวิตและบริบทชุมชน

๔.     การจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

1. การปฏิรูปด้านทรัพยากรให้มีการใช้ภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมความเชื่อในการจัดการ   ชุมชนมีส่วนร่วมในการจัดการทรัพยากร ชุมชนร่วมตัดสินใจ
2. รัฐธรรมนูญรับรองสิทธิชุมชน
3. จัดทำข้อบัญญัติท้องถิ่นด้านการจัดการทรัพยากรทั้งระบบ
4. รับรองสิทธิร่วม
5. การกระจายอำนาจ เรื่องการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่วแล้อม
6. ยกเลิก ทบทวน ปรับปรุง แก้ไขนโยบายกฎหมายระเบียบ ฯลฯ ที่ขัดแย้งและล้าหลัง
7. มีนโยบายเร่งด่วนเรื่องหนี้สินเกษตรกร
8. มีกฎหมายคุ้มครองพื้นที่เกษตรกรรม
9. จัดให้มีกองทุนภัยพิบัติระดับตำบล
10. เกิดการพัฒนาระบบการจัดการน้ำ
11. ออกกฎระเบียบการใช้สารเคมี

๕. ระบบสุขภาวะ

1. ฟื้นฟูภูมิปัญญาการแพทย์พื้นบ้าน และบูรณาการวิธีการดูแลสุขภาพทั้งแพทย์พื้นบ้านและการแพทย์แผนปัจจุบัน
2. สร้างจิตสำนึกการดูแลสุขภาพตนเอง
3. ผลักดันเรื่องสุขภาพเป็นเรื่องของ “หน้าหมู่” และร่วมกันผลักดันเป็นนโยบายสาธารณะด้านสุขภาพ
4. นำนโยบายสร้างนำซ่อมสู่การปฏิบัติให้เป็นรูปธรรม
5. แก้/บังคับใช้ พรบ.ควบคุมสารเคมี และยกเลิกกฎหมายสุรากลั่นชุมชน

๖.เด็ก เยาวชน

1. มีกฎหมายเรื่องส่งเสริมครอบครัวเป็นสุข
2. ให้มีการศึกษาฟรี ๑๕ ปี
3. มีส่วนร่วนในการกำหนดระบบการศึกษา
4. กรณีชนเผ่า ส่งเสริมการศึกษาที่เท่าเทียม ทั่วถึง ทันต่อสถานการณ์สังคมปัจจุบัน

          ซึ่งเป้าหมายการปฏิรูปที่สำคัญ คือ การให้อำนาจชุมชนให้สามารถจัดการตนเองได้ทุกเรื่อง โดยการสนับสนุนบางส่วนจากรัฐ เป็นการสนับสนุนเพื่อให้ชุมชนพึ่งตนเองในระยะยาว