สุโขทัย/ชาวบ้านดงย่าปา เน้นฟื้นเส้นทางลำเลียงผลผลิตจากสวนบนภูเขาออกขายตลาด เปรียบเทียบการใช้เงินของชุมชนมีประสิทธิภาพมากกว่าอบต. ที่สำคัญช่วยฟื้นอาชีพสร้างรายได้ให้กับชาวบ้านได้ตรงตามใจชาวบ้านต้องการ

          อุทกภัย และดิน-โคลนถล่มครั้งใหญ่ ในพื้นที่เทือกเขาผีปันน้ำประกอบด้วย จ.แพร่ อุตรดิตถ์ และสุโขทัย ผ่านไปแล้วกว่า 1 ปี การฟื้นฟูชุมชนในระยะเร่งด่วนคือการสร้างที่อยู่อาศัย ก่อนที่จะขยายไปสู่ด้านอื่นๆ ดังเช่น บ้านดงย่าปา ม.6 ต.บ้านตึก อ.ศรีสัชนาลัย จ.สุโขทัย ที่ขยายไปสู่การฟื้นฟู"ทางมดรถลำเลียง"

          "ทางมดรถลำเลียง" คือเส้นทางขนาดเล็กกว้างประมาณ 1 เมตรลัดเลาะเข้าสู่ภูเขา ชาวบ้านใช้เป็นเส้นทางเข้าสู่สวนผลไม้ของตนที่ปลูกไว้ตามเชิงเขา หรือที่ราบเชิงเขา และขนผลผลิตออกมาสู่ตลาด โดยพืชเศรษฐกิจสำคัญของชุมชนคือ ทุเรียน ลางสาด ลองกอง

        นายเสน่ห์ มูลเมือง ชาวบ้านดงย่าปา กล่าวว่า ชุมชนต้องการฟื้นเส้นทางมด เพื่อใช้ประโยชน์ในการเข้าไปดูแลสวนผลไม้ของแต่ละครอบครัว และขนผลผลิตออกจากชุมชนได้อย่างสะดวก เพราะเส้นทางเดิมเสียหายจากภัยพิบัติน้ำท่วม ทั้งนี้ทางอบต.บ้านตึกได้ให้งบมาช่วยฟื้นฟู แต่ไม่เพียงพอ ทำได้เพียงเส้นทางเดียว เพราะการดำเนินการต้องว่าจ้างผู้รับเหมาตามระเบียบราชการทำให้ล่าช้าและสิ้นเปลื้องงบประมาณ

          นายเสน่ห์ กล่าวเพิ่มเติมว่า ดังนั้นชาวบ้านจึงประชุมกัน จึงมีข้อสรุปว่าอยากให้มีการซ่อมแซมสร้างทางลำเลียงผลผลิต จึงของบประมาณสนับสนุนจากสถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน 2 แสนบาท ในการดำเนินการใช้แรงงานของชาวบ้านในการทำ เจ้าของสวนคนใดใช้เส้นทางเดียวกันก็ให้ร่วมกันลงแรง ใช้งบประมาณจากสถาบันพัฒนาองค์กรชุมชนมาซื้อปูนซิเมนต์ ทำให้ชาวบ้านทุกคนมีทางมดเข้าสวนของตนเองประมาณ 20 เส้นทาง

        นายเยี่ยม อินมา ชาวบ้านดงย่าปา กล่าวว่า เส้นทางลำเลียงที่ตนได้ร่วมพัฒนานั้นยาวประมาณ 2 กิโลเมตร การมีทางมดรถลำเลียงนี้จะเป็นประโยชน์ต่อชาวบ้านอย่างมาก เพราะทำให้ชาวบ้านสามารถใช้รถจักรยานยนต์เข้าไปทำงานในสวนได้สะดวก และเมื่อถึงช่วงเก็บผลผลิตก็จะทำให้ลำเลียงผลผลิตออกจากสวนมาขายได้เร็วและเป็นจำนวนมากขึ้น เช่นลางสาดหากเก็บเกี่ยวไม่ทันผลจะร่วงลงดินชาวบ้านก็จะเสียรายได้

        นายเยี่ยม กล่าวต่อว่า นอกจากนี้ยังทำให้ชาวบ้านประหยัดค่าใช้จ่ายในการเก็บเกี่ยวผลผลิต เพราะหากต้องใช้แรงงานคน สามารถขนได้วันละ 2 หาบ หาบหนึ่งน้ำหนักราว 50 กิโลกรัม ค่าจ้างหาบกิโลกรัมละ 5 บาท และยังหาคนรับจ้างขนของได้ยากเพราะเป็นเส้นทางขึ้น-ลงเขา แต่หากชาวบ้านมีเส้นทางที่สะดวกก็ใช้จักรยานยนต์สามารถขนผลผลิตได้เที่ยวละไม่ต่ำกว่า 70 กิโลกรัม และสามารถเข้าออกสวนได้วันละหลายเที่ยวขึ้นอยู่กับระยะทางใกล้ไกล เช่นตนเฉลี่ยวันหนึ่ง 5 เที่ยว เสียค่าน้ำมันประมาณ 3 ลิตร