ศูนย์ผู้ประสบภัยวัดเขากบ ในเขตเทศบาลนครสวรรค์เป็นหนึ่งในศูนย์ผู้ประสบภัยในเขตเทศบาลนครสวรรค์ที่ดำเนินการโดยผู้ประสบภัย รองรับผู้ประสบภัย 400 คน ดูแลเรื่องอาหารวันละ 1,700 คน      

           นางสุนีย์ แซ่ตั้ง ชาวบ้านชุมชนนันทาราม เล่าว่า ครอบครัวมีสมาชิก 4 คน คือตน สามี ลูกชาย และลูกสะใภ้อาศัยอยู่ชุมชนสุนันทาราม เมื่อวันที่10 ตุลาคม 2554 หลังจากที่ทราบว่าพนังกั้นน้ำที่บ่อนไก่แตก ตนและเพื่อนบ้านทุกคนได้ไปช่วยกันเสริมกระสอบทรายแต่ก็ต้านทานแรงน้ำไม่อยู่ มีเพื่อนบ้านคนหนึ่งตะโกนบอกว่า น้ำเข้าบ้านแล้ว ตนและเพื่อนบ้านคนอื่นรีบวิ่งมาที่บ้านเพื่อที่จะเก็บของ แต่ก็ไม่สามารถจะเก็บได้ทันเนื่องจากกระแสน้ำมาแรงและเร็ว สามีจึงบอกให้ตนนั้นมาอาศัยที่วัดเขากบ เนื่องจากว่ามีโรคประจำตัวคือโรคหัวใจ หลังจากนั้นก็เริ่มมีผู้อพยกเขามาเรื่อยๆ ซึ่งคนที่อยู่ในศูนย์นี้จะมาจากชุมชนสุนันทาราม ชุมชนรั้วประดิษฐ์ ชุมชนวรนาถ ชุมชนตัดใหม่ ชุมชนไชยสิริ ชุมชนโกมินทร์ ชุมชนตลาดลาว

          นางแก้วตา พะมะลาภา ชาวบ้านชุมชนตลาดลาว เล่าเสริมว่า วันแรกที่อพยพมาที่ศูนย์ แต่ละคนไม่มีอะไรติดตัวมาเลย แม้แต่เสื้อผ้าก็เก็บมาไม่ทัน พอตกเย็นไม่มีอาหาร และไม่รู้จะไปทานข้าวที่ไหน จึงได้รวมกลุ่มกันของผู้อพยพเก็บเงินเท่าที่มี ไปซื้ออาหารสดเพื่อนำมาทำอาหารเลี้ยงคนที่มาอาศัย ซึ่งช่วงแรกมีจำนวนไม่มาก หลังจากนั้นจึงได้ร่วมกันคิดว่าจะไปขอความช่วยเหลือจากหน่วยงานอื่นได้อย่างไร จึงไปตามศูนย์ประสานงานของหน่วยงานราชการเพื่อขอน้ำดื่ม อาหาร เครื่องนอน และเสื้อผ้า ทำให้มีหน่วยงานเริ่มเข้ามาช่วยเหลือมากขึ้น ได้รับการช่วยเหลือเช่น น้ำดิ่มจากอนามัย เต็นท์จากพอช. ทหารและนกแอร์ ที่นำอุปกรณ์ยังชีพ เสื้อผ้า มาบริจาค ในศูนย์

นายศราวุธ แซ่ตั้ง ผู้ประสานงานศูนย์อพยพวัดเขากบ  เล่าว่า ช่วงแรกที่มารวมกันที่วัดเขากบไม่ได้มีการจัดการอะไร เพราะต่างคนต่างมาจากหลายชุมชน พอมีหน่วยงานและผู้เข้ามาช่วยเหลือมากขึ้น จึงได้มีการแบ่งงานหน้าที่รับผิดชอบ เช่น ผู้ประสานงาน เแม่ครัว คนแจกอาหาร และรับบริจาคสิ่งของ ซึ่งในศูนย์วัดเขากบนี้มีผู้อพยพอาศัยประมาณ 400 คน แต่มีคนมารับข้าวจำนวน 1,700 คน ซึ่งเป็นชาวบ้านที่ไม่ยอมอพยพออกมาที่ศูนย์เนื่องจากเป็นห่วงบ้าน สำหรับการบริหารจัดการแต่ละวันนั้น ได้มีการลงทะเบียนแจกคูปอง เพื่อมารับอาหารได้ทั้ง 3 มื้อ สำหรับคนที่ยังอยู่ในชุมชนก็จะมีตัวแทนออกมารับอาหารไปส่งให้ที่บ้าน ส่วนเรื่องของบริจาคอื่นๆนั้น ก็จะจัดไว้เป็นถุงมีของเท่ากันเหมือนกัน สำหรับเสื้อผ้าที่มีคนมาบริจาคนั้นก็จะให้ชาวบ้านเลือกเอง เนื่องจากมีหลายขนาดหลายแบบ 

          ศราวุธ เล่าต่อว่า ตนประกอบอาชีพช่างไฟฟ้า ไม่คิดว่าจะได้เป็นผู้ประสานหลักในศูนย์นี้ ช่วงแรกๆ ก็ทำอะไรไม่ถูก มีชาวบ้านด่าบ้าง บ่นบ้าง เรื่องการแจกของ แจกอาหาร แต่ตนก็ไม่ท้อเพราะว่าทุกคนก็เครียดเหมือนกันหมด มาอยู่ที่นี่แบบสิ้นเนื้อประดาตัว ไม่มีอะไรติดตัวมากันเลยนอกจากเสื้อผ้าชุดเดียว ช่วงหลังๆ การจัดการในศูนย์เริ่มเข้าที่เข้าทางเพราะเรานำประสบการณ์ข้อผิดพลาดในวันนี้แก้ไขในวันถัดไป จนถึง ณ เวลานี้ชาวบ้านที่มาอยู่ที่นี่ก็พอใจ ตนก็รู้สึกดีใจ ซึ่งขณะนี้น้ำเริ่มลดลงแล้ว จึงมีชาวบ้านบางคนเริ่มกลับไปที่บ้านแล้ว แต่ก็ยังมีคนส่วนใหญ่ที่ยังอาศัยอยู่ที่นี่ ซึ่งในส่วนของตนและครอบครัวนั้นจะรอจนปิดศูนย์แล้วจึงจะกลับไปที่บ้าน

          นางสุนีย์ ฝากทิ้งท้ายว่า ขอขอบคุณน้ำใจของคนไทยที่ส่งของมาช่วยเหลือมากมาย ขอฝากถึงรัฐบาลหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องถึงเรื่องการช่วยเหลือหลังน้ำลด เรื่องการสร้างบ้าน เนื่องจากคนส่วนใหญ่บ้านพังเสียหาย สำหรับครอบครัวตนนั้นบ้านก็พังเสียหายทั้งหมด ขอเพียงสังกะสีซัก 10 แผ่น มาทำบ้านให้พอกันแดดกันฝนได้ก็พอแล้ว