เมื่อวันที่ ๒๓-๒๖ ธันวาคม ๒๕๕๕ “อาสาหัวใจปันสุข” โครงการที่รวมผู้คนจากหลากหลายองค์กรร่วมทำกิจกรรมเพื่อสังคม ประกอบด้วย เครือข่าย พอช.สัมพันธ์ ทีมช่างอาสาภาคกลางและตะวันตก เครือข่ายการจัดการลุ่มน้ำสาละวิน โครงการแม่น้ำเพื่อชีวิต มูลนิธิสืบนาคะเสถียร มูลนิธิชุมชนไท สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ ไทยพีบีเอส และองค์กรภาคี ร่วมปันสุขที่ให้และรับมากกว่าการสงเคราะห์ โดยเน้นกระบวนการมีส่วนร่วมทั้งอาสาสมัคร ชุมชน โรงเรียน และนักเรียน สร้างหอพักและทำกิจกรรมสัมพันธ์กับน้องๆ และชุมชน มีผู้เข้าร่วมโครงการจำนวน ๒๐๑ คน แบ่งเป็น นักเรียน ๑๒๐ คน ผู้ปกครอง ๓๐ คน คณะครู-นักการภารโรง ๑๑ คน และพี่ๆ อาสาสมัคร ๔๐ คน ที่โรงเรียนบ้านสบเมย ต.แม่สามแลบ อ.สบเมย จ.แม่ฮ่องสอน        

“หากเราบอกว่าการให้ คือ การได้รับ  หรือ การได้รับ คือ การให้

สิ่งที่มีคุณค่ามากมาย คงมิใช่เพียงการได้รับสิ่งตอบแทน  หรือคำสรรเสริญเยินยอเท่านั้น

หากแต่เพียงเป็นเพียง เสียงหัวเราะ รอยยิ้ม หยาดเหงื่อ

การลงมือทำ และร่วมข้ามพ้นกำแพงทางความคิดไปพร้อมๆ กัน

ดังเช่น อาสาหัวใจปันสุข ที่ปริ่มเปี่ยมไปด้วย

การให้อย่างมีคุณค่า และรับอย่างมีศักดิ์ศรี” 

กระแสกิจกรรมเพื่อสังคม คือกระแสของโลกยุคใหม่ ที่เห็นได้ชัดเจนดังเช่น เกิดภัยพิบัติสึนามิ ที่รวมเหล่าอาสาสมัครลงพื้นที่ไปช่วยเหลือในรูปแบบต่างๆ ในพื้นที่ และในภาวะน้ำท่วมครั้งใหญ่ของประเทศไทยในช่วงที่ผ่านมา เราต่างได้เห็นปรากฎการณ์ของคนไทย ทั้งเด็ก เยาวชน คนทำงาน และผู้สูงวัย ลุกขึ้นมาร่วมเป็นอาสาสมัครช่วยเหลือกันตามกำลังที่ตนจะช่วยได้ กิจกรรมครั้งนี้ได้รับเกียรติจาก นายก อบต.ตำบลสบเมย และประธานเครือข่ายองค์กรชุมชนจัดการทรัพยากรลุ่มน้ำสาละวิน เข้าร่วมแสดงความยินดีในกิจกรรมครั้งนี้

          อ.เสกสรร เชิดสูงเนิน ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านสบเมย เปิดเผยว่า โรงเรียนบ้านสบเมย เป็นสถานศึกษาที่รองรับนักเรียนจาก ๔ หมู่บ้าน ประกอบด้วย บ้านสบเมย บ้านพะละอึ บ้านพะคุยแฮ และบ้านโกหง่อคี เปิดสอนในระดับชั้นอนุบาล ถึง ประถมศึกษาปีที่ ๖ มีนักเรียนทั้งหมดจำนวน ๑๗๐ คน และมีนักเรียนที่พักอยู่ที่โรงเรียนในช่วงเปิดเทอมจำนวน ๕๗ คน เนื่องจากบ้านพักห่างไกลและเดินทางมาเรียนลำบาก โรงเรียนจึงจัดให้มีหอพักและเครื่องนอนให้ ในขณะที่ห้องพักมีเพียง             ๒ ห้อง มีความแออัด ซึ่งจำนวนเด็กชายมากกว่าเด็กหญิง ประกอบกับเด็กนักเรียนอยู่ในช่วงวัยรุ่น จึงยากต่อการควบคุมและดูแล จึงมีความประสงค์ในการแยกหอพักระหว่างเด็กหญิงและเด็กชาย ในขณะที่งบประมาณในการสนับสนุนสถานศึกษาที่อยู่ในพื้นที่ทุรกันดารไม่เพียงพอ และล่าช้า และอยากจะพัฒนาศักยภาพและความเป็นอยู่ของนักเรียนให้ดีขึ้น แต่ยังขาดแคลนงบประมาณและอุปกรณ์ในการปรับปรุง สร้างหอพัก และขยายห้องเรียน และอุปกรณ์การเรียน

          “ทางโรงเรียนขอขอบคุณคณะอาสาหัวใจปันสุข ที่ได้มาให้การสนับสนุนสร้างหอพักนักเรียนให้แล้วเสร็จ ผมขอสัญญาว่าจะดูแลรักษาเป็นอย่างดี และสิ่งที่ท่านได้ทำในวันนี้ลงสู่นักเรียนโดยตรง หากมีโอกาสขอให้ท่านได้มาแวะเยี่ยมเยือนโรงเรียนแห่งนี้ และขอให้ทุกท่านประสบความสุขความเจริญ”

          นางสาวยุภา  จารุณ ทีมช่างอาสาหญิงแกร่งจาก จ.กาญจนบุรี เปิดใจว่า รู้สึกดีใจและภูมิใจที่ได้มาร่วมกิจกรรมสร้างหอพักให้กับนักเรียนครั้งนี้ มาตอนแรกแทบจะถอดใจอยากกลับบ้าน แต่เห็นความน่ารักของน้องๆ ที่มาช่วยขนหิน ขนทราย ก็รู้สึกดีและผูกพัน ก็อยากทำให้เสร็จ น้องๆ จะได้มีที่พัก ที่นอนดีๆ รวมถึงพี่แจ้ นายช่างใหญ่ ที่สุขภาพไม่ค่อยดี ก็ได้เสียสละมา คนที่ป่วยยังมา ภารโรงก็เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงที่ดี ครูที่นี่ดูแลดีทุกคน ก็อยากจะฝากให้ดูแลให้ดีๆ เพราะทีมช่างอาสาทุกคนมาด้วยใจจริงๆ

          ด้านนายปิยเนตร  เขตสมุทร ตัวแทนอาสาหัวใจปันสุข กล่าวว่า ดีใจที่ได้มาร่วมทำกิจกรรม ส่วนตัวผมเป็นตัวแทนของคณะที่มาทั้งหมด และที่กลับไปก่อนหน้านี้คือทีมช่างอาสาที่เสียสละมาช่วยสร้างหอพักในช่วงก่อนหน้านี้ จริงๆ แล้วการมาในครั้งนี้มีวัต
ถุประสงค์ ๓ อย่าง คือ ประการแรก การมาช่วยสร้างหอพักให้น้องๆ นักเรียน ก็อยากฝากให้พื้นที่และโรงเรียนดูแลร่วมกันต่อไป ประการที่สอง กิจกรรมสร้างพลังช่างอาสา เราต้องการให้ทีมช่างที่รักกันอยู่แล้วสร้างกิจกรรมให้เขารักกันยิ่งขึ้น โดยผ่านความเหน็ดเหนื่อย โดยส่วนตัวมีความเชื่อว่าการทำงานที่เหนื่อยและลำบากทำให้เราเห็นอกเห็นใจกันมากขึ้น และประการที่สาม การมาเพื่อสนับสนุนความเชื่อเรื่องงานอาสา ว่าทำเรื่องเหล่านี้แล้วเกิดสิ่งดีๆ ขึ้นมาได้ โดยส่วนตัวเชื่อว่าการทำงานอาสามันสามารถส่งต่อไปได้ และเชื่อว่าน้องๆ ที่ร่วมกิจกรรมเมื่อโตขึ้นจะเป็นส่วนหนึ่งของชุมชน ของประเทศ เมื่อทำงานของตนเองแล้ว จะได้ทำงานช่วยเหลือคนอื่น

          “ปกติพวกเรามีความเชื่อร่วมกันว่า หากเราไปทำงานอาสาที่ไหน จะต้องมีการต่อยอด นั่นคือมีคนที่ร่วมกระบวนการต่อ และหวังว่าพวกเขาจะไปขยายเรื่องดีๆ นี้ไปเรื่อยๆ มาครั้งนี้นับว่าประสบความสำเร็จเป็นอย่างยิ่งที่ได้เจอกับคณะครูอาจารย์ น้องๆ นักเรียน ที่เสียสละเวลามาช่วยงานอาสา รักและศรัทธา หวังว่าน้องๆ โตขึ้นจะเป็นคนดี และมีโอกาสได้ช่วยเหลือสังคมต่อไป”

          นายนุ  ชำนาญคีรีไพร หรือ พ่อหลวงนุ ประธานเครือข่ายองค์กรชุมชนจัดการทรัพยากรลุ่มน้ำสาละวิน กล่าวว่า นับว่าเป็นโครงการที่มีความร่วมไม้ร่วมมือจากทุกฝ่าย ไม่ว่าจะเป็นนายก อบต. ผู้ใหญ่บ้าน ชุมชน โรงเรียน และคณะผู้สนับสนุนที่มาในครั้งนี้ พี่น้องชุมชนให้ความร่วมมือดี ถ้าไม่มีความร่วมไม้ร่วมมือจากชาวบ้านและทุกฝ่ายก็คง   ไม่ประสบความสำเร็จ

          ทั้งนี้โครงการอาสาหัวใจปันสุข ได้ดำเนินโครงการ คือ (๑.) ปรับปรุงและปรับภูมิทัศน์หอพักชาย พร้อมปรับปรุงห้องน้ำ จำนวน ๒ ห้อง ขนาด ๘ เมตร x ๑๒ เมตร (๒.) สร้างหอพักหญิงใหม่ จำนวน ๑ หลัง ขนาด ๑๒ เมตร x ๑๒ เมตร แบ่งเป็น ห้องนอน ๒ ห้อง (ขนาดห้องละ ๔ เมตร x ๘ เมตร) ห้องเอนกประสงค์และอ่านหนังสือ ๑ ห้อง และห้องน้ำภายใน ๔ ห้อง (๓.) ขยายห้องเรียน ขนาด ๔ เมตร x ๑๒ เมตร ซึ่งให้ทางโรงเรียนและพื้นที่ดำเนินการต่อ เนื่องจากระยะเวลามีน้อย จึงไม่สามารถทำให้แล้วเสร็จตามระยะเวลาที่กำหนดได้ และ (๔.) สิ่งของ-อุปกรณ์เพื่อใช้ในการทำกิจกรรมการเรียนรู้ รวมงบประมาณในการดำเนินโครงการทั้งสิ้น ๓๕๐,๐๐๐ บาท ที่ได้จากการระดมทุนและรับการสนับสนุนจากภาคีพัฒนาและบริษัทเอกชนมากกว่า ๑๐๐ ท่าน/องค์กร ซึ่งโครงการดังกล่าวเป็นประโยชน์และสามารถพัฒนาคุณภาพชีวิตเด็กนักเรียนให้ดีขึ้น รวมทั้งกิจกรรมดังกล่าวก่อให้เกิดความร่วมไม้ ร่วมมือระหว่างท้องที่ ท้องถิ่น ชุมชน โรงเรียน และภาคีทั้งราชการ องค์กรอิสระ และภาคเอกชน

          พลังความเชื่อในเรื่องจิตอาสา สามารถหลอมรวมความร่วมไม้ร่วมมือ รวมความคิด รวมพลังสร้างสรรค์  และพลังแห่งจิตวิญญาณ เป็นการจุดประกายจากกลุ่มคนเล็กๆ ส่งไม้ต่อให้กับคนเล็กๆ ที่อยู่ในดินแดนที่ห่างไกลให้ได้รับโอกาส ประสบการณ์ในครั้งนี้เรามิใช่เป็นเพียงผู้ให้อย่างเดียว หากแต่เป็นผู้รับมากกว่า โดยเฉพาะมิตรภาพแห่งอาสาหัวใจปันสุข ได้ก่อเกิดขึ้นแล้ว และจะหล่อหลอมให้เกิดความรักและสามัคคียิ่งๆ ขึ้นไปด้วยพลังแห่งศรัทธา...

                                                                               ภาพโดย ธัชพล บุญบุตร