เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2550 คณะอนุกรรมการสนับสนุนการแก้ปัญหาและฟื้นฟูชุมชนที่ประสบภัยพิบัติ จัดประชุมพิจารณาปัญหาพื้นที่ชายฝั่งทะเล เขตบางขุนเทียน กรุงเทพฯ มีกลุ่มแกนนำชาวบ้าน 6 ชุมชนในพื้นที่คือ ชุมชนทะเลบางขุนเทียน ชุมชนเสาธง ชุมชนศรีกุมาร ชุมชนคลองพิทยาลงกรณ์ ชุมชนแสนตอ ชุมชนหลวงพ่อเต่า ร่วมประชุมหาแนวทางการแก้ปัญหาแนวกัดเซาะชายฝั่งซึ่งกำลังเป็นปัญหารุนแรงสำหรับผู้ที่อยู่อาศัยตามแนวชายฝั่งทะเลบริเวณอ่าวไทย

           จุดกัดเซาะที่อันตรายที่สุดคือบริเวณสมุทรปราการและเขตบางขุนเทียน ซึ่งทั้งสองจุดนี้เป็นจุดที่หนักที่สุด ระยะทางโดยประมาณ 120 กิโลเมตร ถูกกัดเซาะไป 82 กิโลเมตร พื้นที่หายไป 18,000 ไร่ ปัญหาที่เกิดขึ้นนี้ทำให้ชาวบ้านที่ประสบปัญหาภัยพิบัติเกิดการร่วมมือกันเป็นเครือข่ายชุมชนขนาดใหญ่ขึ้น

          เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร มีพื้นที่ชายฝั่งยาวถึง 5 กิโลเมตรเป็นพื้นที่ประสบภัยคลื่นทะเลกัดเซาะ เนื่องจากเป็นพื้นที่ก้นอ่าวที่ต้องรับแรงปะทะกับแรงกระแทกของคลื่นโดยตรง ส่งผลกระทบต่อประชาชนที่อยู่อาศัยอยู่บริเวณนี้ประสบปัญหาการพังทลายของแนวตลิ่ง และทำให้สูญเสียพื้นที่ทำกินและที่อยู่อาศัยมาอย่างต่อเนื่อง

          ที่ประชุมมีมติใช้แนวทางแก้ปัญหาในการป้องกันคลื่นลมและการพังทลายของพื้นที่บริเวณชายฝั่งทะเลตามที่ชาวบ้านเสนอคือ ใช้พื้นที่ป่าชายเลนพื้นที่สาธารณะบริเวณ หมู่ 9 และ หมู่ 10 แขวงท่าข้าม หรือชุมชนชายทะเล – บางขุนเทียนเป็นจุดทดลองการป้องกันการกัดเซาะชายฝั่งทะเลอ่าวไทย เป็นการทดลองเพื่อป้องกันการกัดเซาะช่วงเวลา 1 ปี  คือตั้งแต่ เดือนธันวาคม 2550 ถึง เดือนพฤศจิกายน 2551

          แนวทางในการแก้ไขของชาวบ้านชุมชนชายทะเล – บางขุนเทียนคือ ฟื้นฟูบริเวณป่าชายเลน มีการปลูกป่าไม้โกงกาง ป่าแสม รวมทั้งการนำไม้ไผ่มามัดรวมกันเพื่อช่วยกันแรงกระแทกของคลื่น ทำให้คลื่นอ่อนแรงลงสามารถที่จะป้องกันการกระแทกโดยตรงได้ อีกทั้งยังใช้ต้นโกงกาง และต้นแสม ซึ่งเป็นทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญ มาช่วยแก้ปัญหาแผ่นดินทรุดในบริเวณชายฝั่งทะเลได้ เป็นอย่างดี

          นายเกรียงศักดิ์ ฤกษ์งาม ผู้ประสานงานโครงการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม  แขวงท่าข้าม เขตบางขุนเทียน ได้กล่าวว่า เป้าหมายที่สำคัญคือสร้างความร่วมมือระหว่างชาวบ้านในการป้องกันการกัดเซาะชายฝั่งและอนุรักษ์ฟื้นฟูทรัพยากรชายฝั่ง เพื่อเป็นการสร้างรูปธรรมของแนวกันคลื่นบริเวณพื้นที่ป่าชายเลน อีกทั้งรักษาแหล่งระบบนิเวศชายฝั่ง เพราะบริเวณชายฝั่งทะเลและริมคลองมีป่าชายเลน เป็นแหล่งอาหารที่สมบูรณ์สำหรับสัตว์น้ำในช่วงที่เป็นตัวอ่อนทั้งกุ้ง หอย ปู ปลา ขณะที่ต้นโกงกาง ต้นแสม เป็นแนวป้องกันคลื่นลมและการพังทลายของบริเวณชายฝั่งทะเลได้เป็นอย่างดี .