ใครที่เดินผ่านไปซุ้มเครือข่ายการจัดการทรัพยากรธรรมชาติ หลายคนคงจะสะดุดกับสิ่งประดิษฐ์ที่ติดป้ายว่า”ธนาคารปู” กับ”บ้านปลา” และสงสัยว่ามีประโยชน์อย่างไร

คุณลุงสอิ้ง ประสงค์ศิลป์ เครือข่ายกลุ่มอนุรักษ์ลุ่มน้ำประแสร์ จังหวัดระยอง มาช่วยแก้ข้อสงสัยให้รู้กันว่า ธนาคารปู นี้เกิดจากความคิดของชาวบ้านที่ต้องการอนุรักษ์พันธุ์ปูไว้ ก็พบว่าธรรมชาติของปู ไข่ของปูจำนวนนับแสนๆ เมื่อสุกแล้วจะค่อยๆทยอยออกจากท้องแม่ปูสู่ท้องทะเล แล้วเติบโตต่อไป มีชาวบ้านบางคนลองจับไว้ในบ่อขังไว้ แต่ก็ไม่เป็นผล ต่อมามีชาวเลทางจังหวัดชุมพร ลองเอาไปขังไว้ในกระชัง ต่อมาพบว่าใต้กระชังมีลูกปูจำนวนมาก ต่อมาก็พัฒนาเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่มีลักษณะตาข่ายสำหรับขังปู ซึ่งตาข่ายนี้ก็จะจมอยู่ในน้ำทะเลตลอดเวลา

เมื่อชาวบ้านได้ปูแม่ที่มีไข่มา หรือบางคนก็จะซื้อต่อมา แล้วเอามาขังไว้ในธนาคารปูขังไว้ประมาณ 10-15 วัน ปูก็จะสลัดไข่ออกหมด หลังจากนั้นจึงนำปูตัวนั้นไปขายในตลาดต่อไป นั่นคือแม้จะกินแม่ปู แต่ก็ยังมีลูกปูรุ่นต่อไป

ส่วนบ้านปลานั้นก็เป็นการดัดแปลงจากปะการังเทียมที่หล่อด้วยปูน ซึ่งมีต้นทุนแพง ชาวบ้านจึงเอายางรถยนต์เก่ามาผูกเป็นลูกเต๋า ซึ่งยางรถยนต์นี้ก็สามารถไปขอได้จากบริษัท ร้านค้า ซึ่งเค้าไม่คิดเงิน ทำเสร็จแล้วนำไปปล่อยในทะเลบริเวณที่ไม่มีปะการังตามธรรมชาติ เพียงแค่ 10 วัน กุ้ง หอย ปู ปลา นานาชนิด รวมทั้งสาหร่าย ปะการังก็จะเริ่มมาอยู่อาศัย