จังหวัดพังงามีการจัดตั้งกองทุนสวัสดิการชุมชนมาตั้งแต่ปี ๒๕๔๘ ปัจจุบันมีกองทุนสวัสดิการทั้งหมด ๔๘ กองทุน กองทุนสวัสดิการทีได้รับการยอมรับนับถือเป็นตัวอย่างของจังหวัดคือ กองทุนสวัสดิการตำบลลำภี อ.ท้ายเหมือง ซึ่งเป็นกองทุนสวัสดิการที่ไม่ได้ใช้แนวคิดสะสมวันละบาทเหมือนอย่างกองทุนสวัสดิการส่วนใหญ่ในปัจจุบัน

สมาชิกชาวลำภีส่วนใหญ่ทำสวนยางพาราและสวนปาล์ม สมาชิกเริ่มต้นจัดตั้งกองทุน ๒๖ คนตกลงกันว่าจะสะสมเพื่อสวัสดิการเดือนละ๑๐๐ บาท มีเงินทุนเริ่มต้น ๒,๖๐๐ บาท สะสมกันเรื่อยมาจนปัจจุปัน (ธันวาคม ๒๕๕๔) มีเงินกองทุนรวม ๓,๑๖๒,๔๑๕ บาท มีสมาชิกกกว่า ๑,๓๐๐ คนจากคนในตำบลประมาณ ๓,๐๐๐ คน

ในขณะที่กองทุนที่อื่นส่วนใหญ่ใช้เงินกองทุนที่สมาชิกสมทบไปจ่ายสวัสดิการ เป็นการกิน “แม่ไก่” กองทุนที่นี่พยายามใช้เฉพาะเงินดอกผลของกองทุนเท่านั้นไปจ่ายสวัสดิการ ทำให้กองทุนมีความยั่งยืนกว่า ในช่วงปี ๒๕๕๔ ที่ผ่านมามีการจ่ายสวัสดิการสมาชิกรวม ๖๒๔ ราย รวมเงิน ๒๐๘,๕๕๐ บาท

นอกเหนือจากการจ่ายสวัสดิการในรูปแบบทั่วไปเช่น ค่ารักษาพยาบยาล ตาย คนพิการ ผู้สูงอายุแล้ว กองทุนได้ให้สมาชิกก็ยืมเงินกองทุนดังกล่าวไปซื้อปุ๋ยใส่สวนยางพาราและสวนปาล์ม (ไม่เกินรายละ๑๐,๐๐๐ บาท) โดยคิดค่าธรรมเนียมเพียง พันละ ๒๐ บาท เพราะ “ปาล์มคนจนไม่มีลูก “ตามคำกล่าวของนายสมาน ทองเทือก ประธานกองทุน เนื่องจากว่าถ้าไม่ได้ใส่ปุ๋ย ปาล์มจะออกลูกน้อยมาก ยางพาราก็มีน้ำยางน้อย ปัจจุบันมีเงินยืมในมือสมาชิกประมาณ ๑.๓ ล้านบาท ในขณะที่เงินอีก ๑ ล้านบาท กองทุนลงทุนซื้อสลากธกส. เพื่อสร้างดอกผลเพิ่ม จากกเงินกองทุนที่สะสมมาประมาณ ๓.๑ ล้านบาทนั้น มีเงินทุนคงเหลือ ๒.๕ ล้านบาท

นอกเหนือจากกองทุนสวัสดิการชุมชนแล้ว ตำบลลำภีมีกลุ่มองค์กรต่างๆ มากมายและได้รวมตัวกันจัดตั้วเป็นสภาองค์กรชุมชนในปี ๒๕๕๑ ปัจจุบันมีสมาชิก ๒๐ องค์กร กลุ่มที่กิจกรรมเด่นคือกลุ่มทำเครื่องแกง ซึ่งทำงานมาตั้งแต่ปี ๒๕๔๔ ปัจจุบันเป็นรายใหญ่ที่ส่งเครื่องแกงให้ร้านค้าชุมชนและร้านค้าในลาดท้ายเหมือง ผลิตเครื่องแกงประมาณเดือนละ ๕๐๐ กก.

อีกกลุ่มที่น่าสนใจคือกลุ่มกลองยาวที่จัดตั้งมานาน แต่ล้มลุกคลุกคลานมาเรื่อย มีการรื้อฟื้นกลุ่มอย่างจริงจังในปี ๒๕๔๙ ปัจจุบันรับงานทั่วไป ครั้งละ ๒,๐๐๐ บาท (นอกตำบล ๒,๕๐๐ บาท) ข้อจำกัดการรับงานมีสองเรื่องคือ อย่าไกลเกินไปและไม่รับงานภาคเช้า เพราะ “คนตีกลองต้องกรีดยาง”