กิตติ อนันต์แดง เด็กหนุ่มวัย 28 ปี แห่งบ้านบากแดง ต.วังตะกอ อ.หลังสวน จ.ชุมพร ที่จบการศึกษาด้านศิลปกรรมจากมหาวิทยาลัยรังสิต มีอาชีพการงานโลดแล่นตามวิถีแห่งวัยมาแล้วหลายอย่าง ตั้งแต่รับจ้างเขียนรูปตามห้างสรรพสินค้า รับจ้างลงรอยสักบนเรือนร่างด้วยศิลปกรรมแห่งยุคสมัย ทำงานปั้นดินเผาที่โครงการแม่ฟ้าหลวง อ.ดอยตุง จ.เชียงราย และล่าสุดเป็นลูกจ้างในโรงงานเครื่องปั้นดินเผาแห่งหนึ่งที่จังหวัดลำพูน ก่อนที่จะกลับไปอยู่ชุมพรบ้านเกิดเมื่อ 2 ปีที่แล้ว

กิตติ อาศัยความรู้ที่ร่ำเรียนมาบวกกับประสบการณ์ที่ได้รับจากการทำมาระยะหนึ่ง ไปก่อตั้งกลุ่ม?เครื่องปั้นดินเผาบ้านบากแดง? โดยมีชาวบ้านทั้งเด็ก เยาวชนมาสมัครเป็นลูกศิษย์ถึง 51 คน

?ครั้งแรกที่กลับมาอยู่บ้าน พบว่าดินที่หลังสวนมีความเหมาะกับการปั้นอยู่มาก เช่น ดินเหนียว เป็นดินที่ราบและดินดำเป็นดินภูเขา ซึ่งมีคุณสมบัติทนไฟดีมาก นอกนั้นก็จะมีดินจากต่างถิ่นมาผสม ประมาณ 10 % เช่น ดินขาวระนองและดินขาวลำปาง ซึ่งจะมีขายทั่วไปกิโลกรัมละ 6 บาท? กิตติเล่าให้ฟัง

ตอนลงมือทำใหม่ๆ ก็ออกทุนตัวเองสร้างโรงเรือนและเตาเผา ส่วนดินก็ซื้อจากชาวบ้าน รถกะบะละ 200 บาท โดยเริ่มจากการปั้น?ตุ๊กตาลีลา? ทั้งสัตว์ลีลา เด็กลีลา ผู้หญิงยุคโบราณ ซึ่งทำตามออร์เดอร์ที่ได้รับจากกรุงเทพฯ โดยราคาขายส่งตั้งแต่ 100 ? 2,500 บาท ขึ้นอยู่กับขนาดและความยากง่าย

สินค้าของเราลูกค้าจะนำไปแต่งสวน บางคนก็รับซื้อไปขายปลีก โดยวางขายบริเวณสวนจตุจักรหรืองานแสดงสินค้า

?เคยนำไปแสดงที่อิมแพคอารีนา เมืองทองธานี ได้รับความสนใจจากผู้ชมจำนวนมาก? กิตติกล่าวอย่างภูมิใจ

?ตอนนี้มีชาวบ้านรวมทั้งโรงเรียนในตำบลมีความสนใจมากขึ้น มาฝึกงานที่กลุ่ม ซึ่งก็รับได้ไม่มาก เพราะสถานที่คับแคบ ก็เลยเสนอโครงการไปที่องค์กรบริหารส่วนตำบลวังตะกอ เพื่อของบประมาณไปขยายกลุ่มให้สามารถตอบสนองความต้องการของสมาชิกและโรงเรียนต่างๆ ได้อย่างเต็มที่

เราคิดว่าอาชีพการทำตุ๊กตาลีลาน่าจะไปได้ดี จึงต้องการให้สมาชิก(ซึ่งส่วนใหญ่ทำสวนเป็นอาชีพหลักอยู่แล้ว) มีอาชีพเสริม ซึ่งโครงการที่เสนอไปที่ อบต. หากได้เงินมาก็จะนำไปสร้างโรงเรือนให้กว้างขวางขึ้น ขยายเตาเผาเป็นเตาเผาไฟฟ้า ซึ่งคาดว่าจะรองรับการฝึกสอนสมาชิก ตลอดจนถึงโรงเรียนที่ให้ความสนใจได้อย่างทั่วถึง?

ด้านนายวิจิตร สร้างถาวร รองนายกองค์การบริหารส่วนตำบลวังตะกอ กล่าวว่า ?กลุ่มเครื่องปั้นดินเผาบ้านบากแดง" ที่เสนอโครงการมา 400,000 บาท เราให้ความสำคัญเป็นอับดับแรก เพราะพิจารณาเห็นว่าเป็นการประสานภูมิปัญญากับลีลาของคนรุ่นใหม่ไปสู่การสร้างงาน สร้างอาชีพให้กับชาวชุมชนได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลายๆ โรงเรียนมีแนวคิดที่จะพัฒนาเรื่องนี้เป็นหลักสูตรท้องถิ่นให้เด็กนักเรียนได้ซึมซับคุณค่าของศิลปะ พัฒนาเป็นความรู้ของชุมชนต่อไป