เมื่อพูดถึงการทำการเกษตรไม่ว่าปลูกพืช เลี้ยงสัตว์ ต่างก็มีทฤษฎี มีตำรา มีปราชญ์ชาวบ้านผู้เก่งกาจรอบรู้มากมายก่ายกอง หลายคนเป็นนักวิชาการเกษตรแต่ไม่เคยรู้จักเลยว่า จอบเสียมเป็นเช่นไร อาศัยครูพักลักจำเขียนเป็นตำรา ตั้งตัวเป็นนักวิชาการแต่ประสบการจริงไม่เคยมีในชีวิต คงเป็นอีกมุมหนึ่งกับการทำการเกษตรที่ไม่มีในตำรา อาศัยศึกษาจากการปฏิบัติ ที่ต้องดิ้นรนเพื่อทำมาหาเลี้ยงชีพ โดยอาศัยหลักการที่ว่า "ชีวิตไม่สิ้น ก็ดิ้นกันไป" โกสิงห์ เกษตรกรผู้ที่ทำการเกษตรแบบไร้แนวแต่อนาคตแจ๋วช่วยครอบครัวได้
โกสิงห์ หรือพี่สิงห์ มาลัย อายุ ๕๘ ปี เดิมเป็นชาวจังหวัดราชบุรี มาอาศัยอยู่ที่ตำบลคันธุลี อำเภอท่าชนะ จังหวัดสุราษฎร์ธานี นานนับสิบปี โดยยึดอาชีพทำกากเกษตรแบบเลื่อนลอย ใครมีที่ดินว่าเปล่าแกก็ไปขอปลูกพืชล้มลุก จำพวก แตงโม ถั่ว แตงกวา มะเขือซึ่งเป็นพืชอายุสั้นแต่สามารถทำรายได้เร็ว พอเลี้ยงครอบครัวเรื่อยมา จะพูดว่าอาชีพไม่เป็นหลักแหล่งก็คงไม่ผิดนัก
“ในวัยหนุ่ม ผมมามีครอบครัวที่นี่ผมก็ทำเรื่อยไป ใครมีที่มีทางก็ขอใช้ที่ปลูกผักขายไปเรื่อย บางปีก็มีกำไรเยอะเหมือนกันโดยเฉพาะการปลูกแตงไม กำไรดีแต่ความเสี่ยงค่อนข้างสูงเพราะการลงทุนสูงเกี่ยวกับยาและปุ๋ย ผมทำงานแบบนี้มานับสิบปี ก็พอพาครอบครัวรอด พอมีพอกินเรื่องความร่ำรวยเลิกคุยได้เลย คนอย่างเราๆมันยาก" คือคำพูดที่พี่สิงห์บอกกับทีมงานผู้สื่อข่าว แกยังเล่าว่าบางครั้งคิดจะบุกรุกที่เพื่อสร้างอาชีพเหมือนกันเพราะบ้านแกสมัยนั้นมีพื้นที่ติดกับพื้นที่ชุ่มน้ำป่าพรุคันธุลี แต่ติดที่แกยากจน ทำเรื่องแบบนี้ยากมักจะโดนจับโดยเจ้าหน้าที่รัฐข้อหาทำลายป่า ไม่เหมือนคนมีเงิน เจ้าหน้าที่ไม่ค่อยมองเห็นจะบุกรุกทำลายกี่ไร่ก็ได้ และบางครั้งสามารถออกเอกสารสิทธิ์ได้ แกก็สงสัยเหมือนกันว่าตกลงเราใช้กฎหมายเฉพาะคนจนหรือ นี่คือคำตัดพ้อแบบน้อยใจ
มาวันนี้ พี่สิงห์พอเก็บหอมรอมริบซื้อที่ดินแปลงหนึ่งด้วยเนื้อที่เพียง ๔ ไร่ มาสร้างบ้านเรือน เลขที่ ๙๘/๑ หมู่ที่ ๙ ตำบลคันธุลี แห่งนี้ มาช่วงแรกก็ลำบากพอสมควรเพราะเงินลงทุนหมดแล้วไหนจะค่าที่ดินไหนจะสร้างบ้าน ความรู้การเกษตรพอมีอยู่บ้างจากประสบการณ์ที่ผ่านมากว่าครึ่งชีวิต "ผมเป็นคนราชบุรี ซึ่งเกือบทุกคนมีความรู้เรื่องการปลูกผลไม้เพราะคนที่ราชบุรีอาชีพหลักคือปลูกผลไม้ ก็มานั่งคิดว่า จะปลูกอะไรดี พื้นที่เดิมเป็นปาล์มน้ำมัน ๔ ไร่คงไม่พอกินแน่ รถไถควายเหล็กก็มีอยู่ ผมเริ่มทำลายต้นปาล์มทิ้ง ใช้ความเหล็กไถพรวนพื้นที่ก่อนเป็นอันดับแรก รู้จักกับเพื่อนได้พันธุ์ฝรั่ง กิมจู มากิ่งหนึ่งปลูกลงดิน ปรากฏว่าที่ดินแปลงนี้กับฝรั่งมันเข้ากันได้ ผมไม่รู่วิชาการนะแต่ถ้ามันงอกงามก็แสดงว่าเหมาะใช่ที่ของมันเลย พอฝรั่งโตเต็มที่ผมก็ใช้เวลาว่างตอนกิ่งเพื่อขยายพันธุ์พร้อมทั้งปลูกพืชผักหลายอย่างลงในแปลงพออาศัยรายได้จากพวกนี้แหละครับช่วยพยุงความเป็นอยู่ ในครอบครัว ใช้เวลา ๒-๓ ปี นี่เป็นอย่างที่เห็น" พี่สิงห์ชี้ให้เราดูแปลงฝรั่งกิมจู ๒๐๐ กว่าต้นที่ออกดอกสะพรั่งพร้อมลูกที่มีการนำกระดาษหนังสือพิมพ์มาห่อเพื่อให้ผิวฝรั่งสวย พี่สิงห์พาเราเดินดูรอบบริเวณ มันไม่ใช่เฉพาะฝรั่ง แต่มันมีกล้วย ทุเรียน บวบ มะนาว ข่า และพืชอื่นๆอีกหลายอย่างที่แกบอกว่า เป็นพืชเสริมรายได้
ปัจจุบันครอบครัวโกสิงห์หรือพี่สิงห์ มาลัย ท่านนี้ท่านบอกว่าตอนนี้เรื่องลำบากน้อยลงแล้ว และความสุขที่แกได้นั่งพรวนดิน ถอนหญ้า เก็บฝรั่ง แกมีอยู่ตลอด ทั้งวันแกจะอยู่ในสวนจะเข้าบ้านก็ตอนกินข้าวและเข้านอนเท่านั้น รายได้ตอนนี้เดือนละหมื่น แต่หลังจากนี้ไปอีกไม่นาน สิ่งที่แกทำลงไปในที่ดินของแกจะส่งผลให้แกมีรายได้เป็นเลขเกือบหกหลักต่อเดือนแน่นอน และนี่คือ การเกษตรที่ไม่มีตำรา เกษตรไร้แนว แต่มีแววแบบโกสิงห์ ไม่มีหลักการ ไม่อ้างผลการวิจัย
ท่านละครับ....ท่านคิดว่าท่านจะเกษตรตามหลักวิชาการหรือ ว่าไม่มีหลักการแต่ตามความเหมาะสมของพื้นดิน ก็แล้วแต่แนวของแต่ละคนก็คงว่ากันต่อไปตามจังหวะของแต่ละชีวิต
