หลายท่านคงคุ้นเคยกับคำว่า”ค่ายอาสาฯ”หลายคนเคยเป็นเด็กค่ายฯ ทว่า...มีใครเคยสงสัยหรือไม่ว่า ค่ายอาสาเกิดขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ? เพื่ออะไร ? คงทิ้งคำตอบไว้ให้ค้นหากันต่อไป
กิจกรรมในรั้วมหาวิทยาลัยมีหลากหลายรูปแบบ ค่ายอาสาฯก็เป็นอีกหนึ่งกิจกรรม ที่ทำให้นักศึกษาได้เรียนรู้เรื่องราวนอกเหนือตำราเรียน เป็นห้องเรียนนอกรั้วสถาบันการศึกษาที่สร้างคุณค่าให้กับใครต่อใครหลายคน เด็กค่ายฯ นักกิจกรรม หรือชื่ออื่นๆที่ต่างคนต่างเรียกขานตัวเองสิ่งที่ได้คือทุกคนต่างก็ได้เรียนรู้และสัมผัสชีวิตนอกห้องเรียน
๙ ถึง ๑๒ ธันวาคม ๒๕๕๘ ที่ผ่านมา น.ศ.สาขาวิชารัฐศาสตร์ คณะมนุษย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏ นครสวรรค์ เอกการเมืองการปกครองและเอกบริหารงานยุติธรรม อาสาสร้างลานธรรม บ้านดิน ปรับภูมทัศน์ ทาสี ที่ร.ร.บ้านใหม่ศรีนคร ตำบล พร้อมสร้างฝายทดน้ำ บนเขาแม่กระทู้ ตำบลแม่เล่ย์ อำเภอแม่วงก์ จังหวัดอุทัยธานี
ดร.ไพศาล เครือแสง หัวหน้าสาขาวิชารัฐศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ กล่าวถึงโครงการค่ายอาสาพัฒนาท้องถิ่น ว่า “เป็นโครงการที่ทางสาขาวิชาฯ จัดขึ้นทุกปีก่อนที่จะให้นักศึกษาออกไปฝึกงาน ซึ่งนักศึกษาต้องร่วมกันจัดทำโครงการเสนอต่อภาควิชา โดยนำเสนอทั้งกิจกรรมและพื้นที่ ในการดำเนินโครงการ ทั้งนี้สาขาวิชามุ่งเน้นให้นักศึกษาได้ร่วมกันสร้างสาธารณะประโยชน์ให้กับชุมชน เพราะสถาบันการศึกษาก็คือส่วนหนึ่งของชุมชน”
อาจารย์วรวิทย์ นพแก้ว อาจารย์ประจำสาขาวิชารัฐศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ ที่ปรึกษาโครงการ เล่าให้ฟังถึงความมุ่งหวังของโครงการในครั้งนี้
“ นอกเหนือจากการที่นักศึกษาจะได้สร้างสาธารณะประโยชน์ให้กับชุมชนแล้ว นักศึกษายังจะได้เรียนรู้การใช้ชีวิตร่วมกัน แม้เวลาจะไม่มากนัก แต่สิ่งที่นักศึกษาจะได้ไป คือ กำไรชีวิตซึ่งเกิดจากประสบการณ์ตรง ที่เกิดจากการทำงานร่วมกัน บางคนไม่เคยจับจอบจับเสียม ไม่เคยรู้วิธีเทปูน หรือทาสี กระทั่งไม่เคยเดินขึ้นเขา ก็ได้ทำ ซึ่งเรื่องเหล่านี้วันหนึ่งเขาจะสามารถนำไปใช้ในชีวิตจริง ในชีวิตการทำงาน ที่สำคัญมหาวิทยาลัยฯมุ่งสร้างให้นักศึกษา มีความรับผิดชอบต่อสังคม รู้จักเสียสละ รู้จักการทำงานร่วมกับผู้อื่น”
พี่โผน ห้วยจันทร์ สมาชิกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่ศรีนคร เอ่ยถึงความในใจว่า “ผมตื้นตันใจ ที่พี่น้องต่างถิ่น ทั้งนักศึกษาและเครือข่ายนักอนุรักษ์ เข้ามาช่วยทำฝายทดน้ำเพิ่มเติมจากที่มีอยู่ ชาวบ้านก็จะได้มีน้ำใช้น้ำกิน จากประปาภูเขาที่พวกเราร่วมกันทำ”
“ธรรมชาติให้เราจริงๆ ถ้าเรารักเขา เขาก็จะรักเรา ถ้าไม่รักเขา เขาก็จะไม่ให้เรา”ประโยคทิ้งท้ายของพี่โผน ที่ทำให้เรารู้สึกได้ในความรักต่อขุนเขาแม่กระทู้แห่งนี้
“ ครั้งแรกเมื่อทำโครงการก็มาสำรวจพื้นที่ ซึ่งได้รับคำแนะนำจากอาจารย์ที่ปรึกษา เราเห็นถึงความต้องการของทั้งชาวบ้านและโรงเรียน ก็เลยนำเสนอกิจกรรมที่ได้ประโยชน์ทั้งสองส่วน คือโรงเรียนก็ได้โรงธรรม และบ้านดินพร้อมทั้งพวกเราก็ช่วยกันทาสีทั้งฐานเสาธงชาติ และห้องน้ำให้ด้วย ชาวบ้านก็ได้ฝายทดน้ำ เพิ่มขึ้นอีก ๕ ลูก ส่วนความรู้สึกส่วนตัว ผมเองได้ความเป็นผู้นำเพิ่มขึ้น โตขึ้น รับผิดชอบมากขึ้นเพราะต้องดูแลทั้งกิจกรรมและเพื่อนๆ น.ศ. ด้วยกัน อยากฝากว่า น้ำ หายาก กว่าจะได้สักหยดเหนื่อยมาก ก็อยากให้ทุกคนใช้น้ำอย่างประหยัด และช่วยกันรักษาผืนป่าไว้เป็นเส้นเลือดของหมู่บ้านตลอดไป” จักรกฤษ บาตรบำรุง น้องต้น น.ศ.สาขาวิชารัฐศาสตร์ ประธานค่ายอาสาฯเล่าให้ฟังถึงสิ่งที่ได้จากค่ายฯครั้งนี้
แนน กชภา บุญประเสริฐ หนึ่งในน.ศ.ที่ร่วมโครงการตั้งแต่เข้ามาสำรวจพื้นที่ พูดถึงความรู้สึกว่า “ดีใจและภูมิใจมากที่ได้มีโอกาสมาออกค่ายในครั้งนี้ อยากให้อีกหลายๆคนได้มาสัมผัส ไม่เหนื่อยอย่างที่คิด ที่สำคัญได้เพื่อน ได้มิตรภาพ”
น้ำทิพย์ พรหมลัทธิ์ สาวนุ ที่บ้านทำสวนลำไย ไม่เคยจับจอบจับเสียม แต่มาค่ายครั้งนี้ เธอผสมปูนทำฝาย “เป็นครั้งแรกในชีวิตที่จับจอบผสมปูน ตั้งใจมาทำกิจกรรมครั้งนี้อย่างมา รู้สึกสนุกที่ได้มาออกค่าย”
ผ.อ.ปราโมทย์ เกื้อหนองขุ่น ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านใหม่ศรีนคร “ดีใจ ภูมิใจที่น.ศ.ให้ความสำคัญกับโรงเรียน มาช่วยสร้างลานธรรม ซึ่งทุกเช้าก่อนเข้าห้องเรียน โรงเรียนจะให้นักเรียนสวดมนต์และนั่งสมาธิ ที่แต่เดิมเป็นลานดินโล่งๆ วันนี้เรามีลานธรรมที่เทปูนมีหลังคาคุลมกันแดดกันฝนให้กับนักเรียนได้ นอกจากนั้น โรงเรียนยังได้บ้านดิน ที่เกิดจากน้ำพักน้ำแรงของน้องๆทุกคนช่วยกันทำซึ่งก็สามารถใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง ส่วนสีสันสดใสทั้งฐานเสาธงชาติและห้องน้ำพร้อมทั้งแท๊งค์เก็บน้ำก็จะทำให้โรงเรียนสวยสดงดงามไปอีกนานทีเดียว”
พี่โต พีระศักดิ์ ปักษาสวย หน.ชุดปฏิบัติการพิเศษภาคเหนือที่ ๒ นำกำลังมาร่วมกิจกรรมในครั้งนี้ กล่าวว่า ”การออกค่ายอาสา ของน.ศ. เป็นเรื่องที่ดี น้องๆจะได้เรียนรู้การใช้ชีวิตร่วมกัน ค่ายฯอาสาจะสร้างให้เขาเป็นคนที่มีความรับผิดชอบ มีระเบียบ มีวินัย มากขึ้น อีกอย่างหนึ่งที่พวกเขาได้เห็นคือนิสัยของเพื่อนๆของเขาเอง”
ค่ายอาสา ไม่ว่าจะเกิดขึ้นทีไหน โดยใครก็ตาม สิ่งที่ค่ายอาสาฯมอบให้ ไม่เพียงถาวรวัตถุ ทว่า...หัวใจแห่งความยินดี จะยังคงติดตรึงอยู่กับทั้งชาวค่ายและชาวบ้านตลอดไป
น.ต.ธิติพันธุ์ : รายงาน
