อย่างไรก็ดีทิศทางการเคลื่อนเรื่องเศรษฐกิจและทุนชุมชนนั้น องค์กรชุมชนต้องเห็นภาพในเชิงนโยบาย ปัจจุบันหน่วยงานรัฐมีงบประมาณต่างคนต่างลงในพื้นที่ ในปีงบประมาณ 2560 มีการบูรณาการงบประมาณการพัฒนาชุมชนให้เข้มแข็ง รัฐคลี่งบทุกหน่วย และตัดไว้กองอยู่ตรงกลาง แล้วบูรณาการหน่วยงานกว่า 80 หน่วยงาน มองพื้นที่เป็นตัวตั้งซึ่งใช้ภาษาเดียวกัน ส่วนพอช.ใช้แนวราบ หลายหน่วยงานยังใช้แนวดิ่ง แต่พร้อมที่จะจับมือร่วมกันทำงาน เป้าหมาย 20 ปี ต้องชัด นโยบายไทยแลนด์ 4.0 ต้องทำ การพัฒนาที่ยั่งยืน SDG ต้องทำ ทุกหน่วยต้องมายำรวม และบริหารจัดการงบประมาณในพื้นที่ งบจะอยู่ที่จังหวัดและกลุ่มจังหวัด งบพัฒนาจะไปอยู่ที่ ผู้ว่าซีอีโอ กลุ่มจังหวัด

ที่ผ่านมาเราเอางบออกมาไม่ได้ และจะมีงบประมาณลงมาที่กลุ่มจังหวัด บางพื้นที่ได้เพราะมีแผนพร้อมเสียบ อย่างที่จังหวัดน่าน มีแผนการขับเคลื่อนเกษตรอินทรีย์ น่านขอ 140 กว่าล้าน ทำศูนย์รวบรวมและกระจายสินค้า ใช้กระทรวงเกษตรบูรณาการ ถ้าเราไม่มีเพื่อนเราไม่สามารถบูรณาการงบลงมาได้ อย่างกลุ่มจังหวัด น่าน พะเยา เชียงราย แพร่ แต่ถ้าน่านทำเกษตรอินทรีย์จังหวัดเดียวจะไปไม่ได้ ต้องขยับทั้งกลุ่มจังหวัด วิธีการ ใช้การเชื่อมประชารัฐ เสนองบที่กลุ่มจังหวัด

อย่างเรื่องผ้าไหม สุรินทร์ต้องเล่นทั้งกลุ่มจังหวัด นครราชสีมา ชัยภูมิ บุรีรัมย์ และสุรินทร์ หรือเรื่องท่องเที่ยวชุมชนก็เช่นกัน ต้องรู้กลไกบริหารจังหวัดและกลุ่มจังหวัด จับมือเล่นด้วยกัน เซ็ตคอทีมกลุ่มจังหวัด 18 กลุ่มจังหวัด มีเครือข่าย ภาคี หน่วยงานเข้ามาร่วมกันทำงาน ตอนนี้โอกาสเปิด แต่ต้องเล่นให้เป็น หากกลไก มีประสิทธิภาพในการเพิ่มมูลค่าให้ชุมชน มีมาตรฐาน มีการต่อเชื่อมหน่วยงานแล้ว การใช้กลไกบริษัทประชารัฐ ก็ต้องจับเรื่องอื่นๆ ที่ยังไม่ได้หนุนเสริม

โดยยุทธศาสตร์การทำงานองค์กรชุมชนต้อง ใช้แนวทางการจับมือสานจตุพลัง องค์กรชุมชน หน่วยงาน ท้องที่ ท้องถิ่น ผู้นำชุมชน บริษัทประชารัฐรักสามัคคี จัดทำข้อมูล จัดทำแผนบูรณาการ ขึ้นลูกจากองค์กร ไม่ขึ้นลูกจากปัจเจก การเชื่อมโยงบริษัทประชารัฐ ต้องไม่ใช่การทำในเชิงปัจเจก เคลื่อนเป็นกลุ่มคลัสเตอร์ เศรษฐกิจฐานรากไม่ใช่เรื่องรายได้อย่างเดียว รายจ่ายต้องสมดุล และแต่ละจังหวัดต้องกำหนดประเด็นสำคัญในการขับเคลื่อนที่ชัดเจน

นอกจากนั้นแนวทางการเชื่อมโยงกลไกของภาคประชาชนกับบริษัทประชารัฐ ต้องเคลื่อนในระดับพื้นที่ บริษัทประชารัฐฯ เชื่อมโยงตลาดภายนอก เชื่อมโยงหน่วยงานสนับสนุน โดยบทบาทพื้นที่ตำบล จังหวัด กลุ่มจังหวัดต้องชัดเจน สอดคล้องกับบทบาทหน่วยสนับสนุนส่วนกลาง เชื่อมประสาน หนุนเสริมวิชาการ ความรู้ในระดับคลัสเตอร์ พื้นที่เป็นตัวตั้ง พัฒนาจากข้างล่างขึ้นบน เป้าหมายดึงงบประมาณจากจังหวัด กลุ่มจังหวัดของรัฐ และเริ่มจากขยับ 1 จังหวัดต้นแบบ แล้วเคลื่อนสู่กลุ่มจังหวัด จัดการระบบข้อมูลให้เป็นปัจจุบัน  

อาจจัดประชุมเชิงปฏิบัติการเป็นรายจังหวัด หรือกลุ่มจังหวัด โดยจะเริ่มจากเวทีประชุมเชิงปฏิบัติการ ท่องเที่ยวชุมชน40 ตำบล อีสานใต้ 17-19 กุมภาพันธ์ 2560 ที่วังน้ำเขียว นครราชสีมา ตัวแทนตำบลละ 3 คน แกนนำจังหวัดละ 2 คน เสนอโครงการของรับงบประมาณสนับสนุนจาก พอช. ส่วนกลาง

ทั้งนี้ผู้เข้าร่วมประชุมได้ลงพื้นที่ศึกษาเรียนรู้พื้นที่รูปธรรมของตำบลทมอ 3 ฐานการเรียนรู้ 1) การเพาะเห็ด วิธีคิดการวางระบบโรงเรือน ระบบน้ำ การควบคุมอุณหภูมิ การทำเชื้อเห็ด การผลิตก้อนเห็ด ซึ่งการเพาะเห็ดที่ตำบลทมอนั้นเป็นแหล่งการเรียนรู้การเพาะเห็ดให้กับผู้ที่สนใจได้เป็นอย่างดี 2) การเพาะเลี้ยงจิ้งหรีดเพื่อส่งออก กิโลกรัมละ 80 บาท สามารถลดรายจ่ายเพิ่มรายได้ครัวเรือนได้จริง และ 3) การจัดการการรวมกลุ่มเกษตรอินทรีย์ การผลิตข้าว การจัดการโรงสีข้าว การสร้างตลาด ที่มีจุดแข็งในการขายข้าวได้ราคา สมาชิกขายได้ตันละ 16,000 บาท การเลี้ยงหมู เลี้ยงวัว การทำปุ๋ย ผลิตข้าวหลายสายพันธุ์ หอมมะลิ ข้าวผกาอัมปึล ข้าวไรซ์เบอร์รี่ มะลิ สามารถหาทุนสนับสนุนได้กว่า 10 ล้านบาท โรงสีมีกำลังผลิตวันละ 3 ตัน สมาชิกจดทะเบียนเป็นสมาคมเกษตรอินทรีย์ มีการไปเรียนรู้ต่างประเทศหลายแห่ง มีหน่วยงานหลายภาคส่วนมาส่งเสริมสนับสนุน ภาคเอกชน โรงแรมกว่า 10 แห่งเป็นลูกค้ารับซื้อข้าว